آمپول دی سیکلومین

6 اکتبر, 2018 - admin

بدون دیدگاه

موارد مصرف دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)

آمپول دی سیکلومین

درمان سندرم روده تحريك‌پذير و ساير اختلالات عملكردي گوارشي

مکانیسم اثر دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
اثر ضد اسپاسم: دي‌سيكلومين اثر مستقيم و غيراختصاصي ضد اسپاسم بر روي عضلات صاف دارد. همچنين، اين دارو تا حدي داراي اثرات بي‌حس كننده موضعي است، كه ممكن است در برطرف كردن اسپاسم دستگاه گوارش و مجاري صفراوي مؤثر باشد.
اثرات آنتيموسكاريني: دارو ايمپالسهاي پاراسمپاتوميمتيك وارده از اعصاب را بلاك مي‌كند و باعث مهار انقباض‌هاي عضلات صاف در نتيجه كاهش فعاليت دستگاه گوارش و همچنين توليد اسيد مي‌شود.

موارد منع مصرف دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
ازوفاژيت ناشي از رفلاكس، ناپايداري هموديناميكي در خونريزي شديد، در خانمهاي شيرده، بيماريهاي انسدادي مجاري ادراري، بيماري انسدادي دستگاه گوارش، كوليتاولسراتيو شديد، مياستني‌گراويس، انسداد فلجي روده، گلوكوم با زاويه باريك (سيكلوپلژي و ميدرياز ناشي از مصرف دارو ممكن است فشار داخل چشم را افزايش دهد)، آتوني روده‌ها يا مگاكولون سمي (اين دارو موجب تشديد اين حالات مي‌شود)، بيماراني كه نسبت به داروهاي ضد كولينرژيك حساسيت مفرط شناخته شده دارند، شيرخواراني كه كمتر از شش ماه سن دارند.
موارد احتياط: نوروپاتي اعصاب خودكار، پركاري تيروئيد، بيماري شريان كرونر قلب، آريتمي قلبي، نارسايي احتقاني قلب يا كوليت اولسراتيو (ممكن است نشانه‌هاي مربوط به اين اختلالات را تشديد كند)، بيماري كبدي يا كليوي (تجمع سمي دارو ممكن است بروز كند)، هايپرپلازي خوش خيم پروستات و فتق‌هياتال.

عوارض جانبی دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
اعصاب مركزي: سردرد ، بي‌خوابي، خواب‌آلودگي، سرگيجه، عصبانيت، فراموشي، ضعف، اغتشاش شعور يا هيجان (در بيماران سالخورده).
قلبي- عروقي: طپش قلب ، تاكيكاردي.
پوست: كهير، فقدان تعريق، تظاهرات پوستي ديگر.
چشم: تاري ديد ، گشاد شدن مردمك چشم، فلج جسم مژگاني، افزايش فشار داخل چشم.
دستگاه گوارش: خشكي دهان، تهوع، يبوست، استفراغ، انسداد فلجي روده، نفخ شكم، سوزش سر دل.
ادراري- تناسلي: احتباس و اشكال در دفع ادرار ، ناتواني جنسي.
ساير عوارض: تب، واکنش آلرژيک.
توجه: در صورت بروز حساسيت مفرط، احتباس ادرار يا علائم شبه كورار، بايد مصرف دارو قطع شود.

تداخل دارویی دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
مصرف همزمان با داروهاي ضد اسيد جذب خوراكي اين دارو را كاهش مي‌دهد. دي‌سيكلومين بايد حداقل يك ساعت قبل از داروهاي ضد اسيد مصرف شود.
داروهايي كه داراي اثرات آنتيكولينرژيكي هستند مانند آمانتادين، آنتي‌هيستامين، داروهاي ضد پاركينسون، ديزوپراميد، پتيدين، فنوتيازين‌ها، كينيدين، ضد افسردگي‌هاي سهحلقه‌‌اي، در مصرف همزمان با ديسيكلومين ممكن است باعث تشديد بروز عوارض آنتي كولينرژيك شوند.
در صورت مصرف همزمان با ساير داروهاي آنتي‌كولينرژيك، ممكن است سميت اضافي ايجاد شود.
كاهش جذب گوارشي بسياري از داروها (مانند لوودوپا يا كتوكونازول) پس از مصرف همزمان با داروهاي آنتي‌كولينرژيك گزارش شده است. برعكس، غلظت سرمي ديگوگسين در صورت مصرف همزمان با آنتي‌كولينرژيك افزايش مي‌يابد.
مصرف همزمان با داروهاي خوراكي مكمل پتاسيم بايد با احتياط همراه باشد، زيرا احتمال بروز زخم گوارشي ناشي از پتاسيم ممكن است افزايش يابد.

مصرف دی سیکلومین (Dicyclomine HCI) در بارداری
FDA طبقه بندی: B.

مصرف دی سیکلومین (Dicyclomine HCI) در دوران شیردهی
دي‌سيكلومين ممكن است در شير ترشح شود. همچنين، اين دارو ممكن است توليد شير را كاهش دهد. مادران شيرده بايد از مصرف اين دارو خودداري كنند.

مقدار مصرف دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
برای اطلاع از مقدار و نحوه مصرف دارو با پزشک مشورت کنید.

هشدارها در مورد دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمام داروهاي ضد كولينرژيك، رعايت موارد زير نيز توصيه مي‌شود:
1- دي‌سيكلومين را نبايد هرگز از راه تزريق زيرجلدي مصرف كرد.
2- شكل شربت اين دارو را مي‌توان با آب رقيق كرد.
دماي بالاي محيط ممكن است احتمال بروز گرمازدگي را در افرادي كه از ديسيكلومين استفاده مي‌كنند افزايش دهد. در صورتي كه اين عوارض بروز كردند دارو را قطع نماييد.

نکات قابل توصیه در مورد دی سیکلومین (Dicyclomine HCI)
به بيمار بياموزيد كه مي‌تواند شربت ديسيكلومين را با آب رقيق كند.
به بيمار بياموزيد دماي بالاي محيط ممكن است احتمال بروز گرمازدگي را در افرادي كه از دي سيكلومين استفاده مي‌كنند افزايش دهد. در صورت امكان از قرار گرفتن در معرض هواي گرم اجتناب كند و در صورتي كه اين عوارض بروز كردند دارو را قطع نمايد.
به بيمار بياموزيد بروز راش و ساير علائم پوستي را اطلاع دهد.
دارو بهتر است نيم الي يک ساعت قبل از غذا استفاده شود.
مصرف در سالمندان: مصرف دي‌سيكلومين در بيماران سالخورده بايد با احتياط همراه باشد. مقادير مصرف دارو در اين بيماران كمتر است.
مصرف در كودكان: مصرف اين دارو در كودكان كوچكتر از 6 ماه ممنوع است. در كودكان بالاي 6 ماه نيز اين دارو بهتر است با احتياط مصرف شود زيرا ممكن است بروز حملات تشنجي را افزايش دهد.

admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *